Wennen aan oorlog
Kenan groeide op in Damascus, de hoofdstad van Syrië. Hij woonde er met zijn broer en zijn ouders. Toen hij tiener werd, veranderde de oorlog alles.
"Er was armoede en het hele systeem was ingestort. Het slechtste kwam in mensen naar boven en het was levensgevaarlijk op straat"
Wat Kenan opviel: zelfs aan oorlog kun je wennen. Als kind ging hij zo goed en zo kwaad als dat ging, door met wat hij deed. Hij raakte zelfs gewend aan oorlog, omdat hij niet meer beter wist.
Vluchten
Uiteindelijk vluchtte het gezin, zoals heel veel Syriërs. Eerst weken ze uit naar Egypte. Daarna begon zijn vader aan een lange tocht door Europa.
Via Italië en Frankrijk belandden ze uiteindelijk in Nederland – met alleen een paspoort, wat kleding en de dingen die ze konden dragen. Er volgde twee jaar in een asielzoekerscentrum. ‘Ik sprak de taal niet, en alles was vreemd. Maar het was hier veilig.’
Deze veiligheid werd de basis voor een nieuw begin.
Een nieuw leven opbouwen
In Nederland ging Kenan naar school. Hij leerde Nederlands en volgde een kappersopleiding. Hij vond werk in Amsterdam, dat hij ontzettend leuk vindt.
Hij voelt zich goed geworteld hier, en komt de hele dag in aanraking met mensen met verschillende achtergronden. Hij kijkt nadrukkelijk vooruit. Wat in het verleden is, laat hij in het verleden. Maar natuurlijk draagt hij zijn ervaringen wel mee. Die zijn onderdeel van wie hij nu geworden is.
Praten over oorlog
Tijdens zijn werk vertelt hij niet uit zichzelf over de oorlog. Maar als mensen ernaar vragen, dan doet hij dat wel.
‘Ik vind het belangrijk dat mensen weten hoe vreselijk oorlog is. En dat het logisch is dat mensen van oorlog vluchten. Dat zou iedereen doen’
Volgens Kenan ontstaat er vooral afstand tussen autochtone Nederlanders en mensen met een Arabische achtergrond door onwetendheid. Daarom vindt hij het ook zo belangrijk om via De muren hebben oren met leerlingen in contact te komen en met hen in gesprek te gaan.
‘Maak je contact zonder vooroordelen, dan kun je eigenlijk met iedereen wel overweg. Er is helemaal niet zoveel afstand tussen mensen. Als je maar met elkaar blijft praten’
Dit is een ingekort fragment uit het interview met Kenan Alafaghani, zoals verschenen in Vmagazine 2026, een uitgave van Vfonds.
Vmagazine 2026
Vrijheid en democratie vragen inzet van ons allemaal. In Vmagazine lees je verhalen van mensen die opstaan voor vrijheid en kiezen voor democratie. Laat je inspireren. En ontdek wat jij kunt doen.
